piszesz wiersze?

No powiedzmy... a jak nazwiesz te twory, ktore -jak twierdzisz- nie sa godne okreslania mianem wierszy? Pamietaj, ze nawet Milosz musial pisac slabe teksty zanim doszedl do czegos wiekszego.
Jak ktos lubi pisac, traktuje to jako srodek do wyrazenia swoich uczuc, wiec dlaczego mialby nie pisac.

Rozumiem. To juz jest kwestia charakteru. Ja nie jestem osoba skromna, ale jezeli chodzi o wiersze to inna sprawa.
A tak na marginesie... nie oceniam swoich wierszy. Dla mnie najwazniejsza jest przyjemnosc pisania. Nie dbam o to czy komus sie to nie podoba. Kilka tekstow jakie napisalem sa faktycznie beznadziejne, ale zawieraja moje wspomnienia, przemyslenia i okres mojego zycia. Mimo, ze sa fatalne nie wyrzuce ich. Wczoraj przeczytalem raz jeszcze wszystkie wiersze jakie napisalem i szczerze... kilka mi sie podoba i to po dluzszym okresie od powstania. Cieszy mnie to. :)


...Bo wiersz musi dojrzec... jak piernik. ;)

Brawo! Jak dla mnie to jest już "wyższa" poezja.

Ja również piszę wiersze. Z różnym efektem ;)

Wiersze - nie, nie potrafię.
Myśli - jak najbardziej. Pisanie swoich myśli to nieszkodliwy sposób na 'wygadanie się' przy okazji nie obciążając innych tym, co nam siedzi w głowie. Bardzo lubię pisać, chociaż zazwyczaj są to tylko moje chore myśli niezbyt zgrabnie ujęte w słowach to daje to pewien rodzaj satysfakcji i zaspokaja jakąś wewnętrzną potrzebę.
PB założyłem głównie dla notek, czasem nie mając zdjęcia które chciałbym zamieścić szukam czegoś na siłę byle mieć miejsce na notkę.
Od dość dawna marzę o napisaniu książki, niestety, chociaż kilka pomysłów by się znalazło, brakuje talentu.

Ja ostnio coś takiego napisałem. Pochwalę się nawet, że miałem swój debiut w kawiatni literackiej "strych" w Gdyni.
Nawet dużo osób było, większość nieznajomi - co mnie cieszy.
To tak na marginesie.

oto wiersz:

Pora się kłaść

składam swoje wymięte dniem ciało
do snu
poczynania me są niczym
zwolnione tempo
w błyskach stroboskopów -
nagłych oświeceń mroku
przysłaniam żaluzje

pokonuję kolejne etapy odżywania
zanurzam się w ciepłym łonie nadziei
tonę w marzeniach

rozpływają się pod powiekami
kolejne
płodzę nasieniem umysłu
ewoluują jak przykazał darwin

jestem bogiem swojego świata
tworzę i niszczę
przenoszę się tu i tam
wszechmogę

podróż ku słońcu dobiega końca
wstaję by znów zmierzyć się
z tym co mi nieznane"

czasami piszę wiersze w notkach.
a zazwyczaj trzymam je pod łóżkiem :)

Nie powiem, że jestem dobra w pisaniu... ale czasem sama lubię niektóre poczytać którys tam raz...
To mój żywioł... bez tego nie mogłabym żyć.. heh


Napisałam go dla ukochanej kuzynki... okrutnie zamordowanej... taki wylew uczuć i myśli...

coś tam piszę. od dawna. może nie zbyt regularnie, ale jednak.
początki były fatalne, teraz jest jakoś lepiej..

próby mojego pisania możecie znaleźć na pb (trzeba pogrzebać)
lub na www.zobaczyc-aniola.blog.onet.pl

przyzwyczaiłam już się, że raczej nikt tego nie czyta, ale jeśli był by ktoś zainteresowany to zapraszam.
jestem otwarta na wszelką krytykę i spostrzeżenia.

czy macie takie coś, że budzicie się rano i wydaje się wam, że nie dacie rady już pisać?
bronię się przed tym właśnie, bo mam taki stan.
muszę głęboko w sobie zbierać się, walczyć.. może kiedyś uda mi się zwyciężyć znów tę niemoc.
może.coś tam piszę. od dawna. może nie zbyt regularnie, ale jednak.
początki były fatalne, teraz jest jakoś lepiej..

www.zobaczyc-aniola.blog.onet.pl

przyzwyczaiłam już się, że raczej nikt tego nie czyta, ale jeśli był by ktoś zainteresowany to zapraszam.
jestem otwarta na wszelką krytykę i spostrzeżenia.

Zatem wracając do poezji:


***

Za co pokochałaś mnie?
Za zło, które w Tobie jest
Za co pokochałeś mnie?
Za to wszystko, co w sercu kryje się

Pewnego dnia spotkałem Cię
Nie ważne jak, nie ważne gdzie
Na skraju marzeń światło czerwone
Znak STOP przy Tobie zatrzymał mnie
I nie wiem już, czy było lato
A może wiosna? Jesień? Zima?
Bo nagle czas swój zmienił bieg
I w życiu sens pojawił się

Czemu uśmiechnęłaś się?
Dostrzegłam w oczach Twoich blask
Czemu uśmiechnąłeś się?
Słyszałem iskry cichy trzask

Ma dłoń z Twoją splotła się
W tej chwili, która wieczność trwała
Rzeczywistość zgubiłam gdzieś
W odległym krańcu Twojego świata
I wtedy z oczu Twoich łzy
Obmyły także duszę mą
Gdy wylewałeś z siebie ból
W mym sercu zimny topniał lód

Co ukryłeś w sercu swym?
Ból, który inni zadali mi
Co ukryłaś w sercu swym?
Złość na wszystkie stracone dni

Dawniej zabiłem w sobie miłość
A ja zamroziłam serce swe
Nienawidziłem tych wszystkich ludzi
Ja najbardziej nie lubiłam siebie
Nie zliczę ile razy chciałem zabić
Mnie śmierć o krok mijała nie raz
Chyba nie potrafię im przebaczyć
Nigdy nie przebaczę samej sobie

Za co pokochałeś mnie?
Za to wszystko, co w sercu kryje się
Za co pokochałaś mnie?
Za zło, które w Tobie jest




Powyższy utwór jest chroniony prawem autorskim. Kopiowanie, powielanie, wykonywanie opracowań itp. bez zgody autora zabronione.
Przypominam, że przypisywanie sobie autorstwa lub wprowadzenie w błąd co do tegoż autorstwa wiąże się z karą grzywny, karą ograniczenia wolności lub karą pozbawienia wolności do lat 3 (art. 115 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Wiersze to piękna forma ekspresji, gdy najdzie refleksja.
Zapraszam zatem tu: http://www.kobieta.pl/wiersze/pokazautora.php?autorid=1566986085

jeśli ktoś chętny do poczytania "radosnej" twórczości mojego wykonania.

nie lubię zbyt długich wierszy, takie zazwyczaj wydają mi się mało wartościowe. ale są i te cenne wśród długich.

sama piszę z uzależnienia od pisania. poza tym poezją można dużo więcej uczuć wyrazić, no i wyobraźnia się do czegoś przynajmniej przydaje. raz na jakiś czas wysilam umysł i coś wyskrobię na kartce. ;)

na fotoblogu umieszczam zazwyczaj cytaty z wierszy znanych poetów, ale i moje można znaleźć.

Ja próbuję trochę pisać.. Jak mi wychodzi.? hmm.. sami oceńcie :)
W notatkach nie piszę, ale moją marną pseudo-poezję możecie znależć tutaj:
http://asiaaa92.blox.pl/html;jsessionid=7F1C03170F4AA89A56D6D006DE53FEC6.tomcat2

Chętnie posłucham(poczytam) co o nich sądzicie.. A więc, zapraszam ;)

No tak...
Staram sie "coś" pisać ale wierszami na razie bym tego nie nazwała...
Sa to raczej luźne myśli, które często można zobaczyć na moim pb ;P
A tak to jakis zeszyt leży gdzieś głeboko schowany, żeby nikt przypadkowy ich nie znalazł
I tak trwam w mojej grafomanii!
;D

Mi przyjaciel kiedyś powiedział, że "Wszystko, co piszemy od siebie, prosto z serca jest poezją" :) :*

Ja lubię pisać , dla mnie to jakiś sposób na wyrażenie tego co jest we mnie.. i opisanie tego co jest dookoła mnie :)
Choć może to po prostu grafomaństwo -
www.your-beloved-angel.blog.onet.pl    sami oceniajcie :)

Jakby się komuś chciało to może poczytać i wyrazić swoją opinię