My dzieci z dworca ZOO- Christiane F!

co tu dużo mówić.. ; Uwielbiam !

wstrząsająca, ale bardzo dobra książka.

Jedna z moich ulubionych książek. Lubię takie lektury, podczas czytania których mogę czuć się, jakbym sama uczestniczyła w akcji. I ta książka właśnie do takowych należy :)

Zastanawiałam się dość długo czy warto przeczytać tą książkę, aż w końcu weszłam na tą stronkę i przeczytałam ciekawe opinie. Wnioskuję, że na tą książkę napewno poświęcę chwilkę.

Powiem tak, książkę przeczytałam już trzy razy, film obejrzany razy dwa, a mimo to z wielką chęcią powtórzyłabym rytuał przewracania stron... - coś niesamowitego.

Jedna z bardziej wstrząsających jakie czytałam. Chyba przeczytałam ją dwa razy, po raz pierwszy w wieku 12 lat i nie byłam gotowa na takie brutalne treści. W środku książki były zdjęcia tych dzieci, to był bardzo duży szok. Stali się przez to o wiele bardziej realni niż gdybym ich sobie tylko wyobrażała. Świetna książka.
Bawi mnie troszkę to, że kiedy pierwszy raz czytałam "My dzieci...." nałogowo słuchałam "Carpet Crawlers" Genesis- do końca życia ta piosenka będzie mi się kojarzyć z ćpaniem, zimnem, dworcem ZOO. Naprawdę, kiedy tego słucham to widzę dzieci czołgające się po dywanie, który caaały usypany jest białym proszkiem.

wstrząsająca, ale prawdziwa. Godna polecenia. :)

Uwielbiam tą książkę . Czytałam ją ze sto razy ,znam ją niemal na pamięć,zamiast czytać ,to  ją cytuję ,ale mimo to strasznie mi się podoba ,a co dziwne,nie znudziła mi się . Naprawdę polecam ;)

Ja w tej książce jestem zakochana.
Może wydać się to dziwne ale przy tej książę wypłakałam chyba z wiadro łez.

   A ja przede wszystkim chciałam mieć takiego chłopaka jak Detlef... ; ) Wydawał się być tak bosko delikatny i w ogóle z klimatem. Po obejrzeni filmu przepadłam kompletnie. Aktor był genialny. ; D
  Moja przygoda z Dziećmi zaczęła się jak kończyłam podstawówkę. Byliśmy z ojcem w Berlinie. Jakoś niedaleko 'tamtego' dworca. Wtedy napomknął coś o jakiejś książce o narkomanach napisanej na faktach. Między innymi książeczkami mojej mamy znalazłam Dzieci.
  Uważam, że książka jest fenomenalna. (Mam słabość do tego typu tematów ;P...) Najbardziej podoba mi się opis poszczególnych grup, poziomów, przez które bohaterka przechodziła. Gdy jeszcze była dzieciaczkiem, na podwórku każdy chciał mieć kontrolę, władzę nad resztą. W szkole dziewczyna musiała rywalizować z innymi, cały czas starać się o akceptację (na którą póżniej miała wywalone). Następnie towarzystwo od haszu - wszyscy równi, każdy inny. Później jakieś prochy drobne - dalej dość spokojnie. I w końcu dotarcie na szczyt, które równało się z ciągłym stresem, coraz niższą samooceną, prostytucją, samotnością, utratą trzeźwego myślenia, upadkiem więzi z rodziną - ogólnie destrukcją.
  Plus dosłowne, czasem bardziej szczegółowe lub emocjonalne opisy, które jednak wciąż zachowywały swoją naturalność, realność historii.

  Lubię sobie to jeszcze poczytać niekiedy. Oczywiście z większym dystansem. Trochę się postarzałam.. ;P
  

Książka jest jedną z moich ulubionych. W okresie w którym ją czytałam bardzo mi pomogła. Przeczytałam ją z zapartym tchem. Jedząc obiad czy idąc do łazienki nie odrywałam od niej oczu xD Zimnaherbatkozmelisy masz konkurencję, ponieważ Detlef też strasznie mi się podoba.

Szokująca historia, ale jak dla mnie jest to książka którą warto przeczytać,
nie wiedziałam, że jest również film, muszę obejrzeć ;D

To gdzieś jest powiedziane, że narkoman nie może być delikatny? To są ludzie, którzy nie poradzili sobie ze własnym życiem i wybrali ucieczkę zamiast śmierci, w większości przypadków. Stereotyp bardzo odbiera od prawdy.

A książka prześwietna, nie zliczę, ile razy ją przeczytałam. Pozycja obowiązkowa w mojej biblioteczce. ;)

Dla mnie ta książka jest całkiem obojętna.
Nie dowiedziałam się niczego nowego, nie poruszyła mnie. Ot następna smutna historyjka z którą można iść do 'rozmów w toku...'

mocna ksiazka byla, warto przeczytac

W takim razie w wakację ją przerobię. Zdecydowanie!