Dowodów jest wiele ale nie chciał bym żeby wiara twoja opierała się na dowodach a nie na łasce płynącej od boga jak mówi pismo błogosławiony ten który nie widział a uwirzył ale historycy z tam tych czasów wspominają o Jezusie tagrze o cudach dokonywanych przezniego w dokumentach historyków żydowskich
Bóg nie bije czy coś w tym rodziaju pod żadnym pozorem ale tak jak rodzic zabiera dziecku nuż czy da klapsa jak to się bije i odzywa wulgarnie czasami da nam karę żeby nas nauczyć ale to z miłość
A o tym że przemoc nie jest dowodem miłośc doskonale wiem bo sam byłem bity przez ojaca w dziecinistwie przez co do dziś mam koszmary stany lękowe i problemy z wymowa na tle nerwowym wię uwierz mi że od BOga podobnego do mojego ojca tszymał byś się daleko ale on jest inny to w nim mam odpocznienie swoje i prawdziwą radość
Treść dodana do postu 06-06-2008 o godzinie 21:09
Pytanie: Czy Jezus naprawdę żył? Czy są jakieś dowody historyczne udawadniające, że Jezus faktycznie chodził po tej ziemi?
Odpowiedź: Zazwyczaj kiedy zadawane jest to pytanie, osoby, które je zadają,mówią, że odpowiedź na nie nie może zostać odnaleziona w Biblii.Wymieniając źródła niebiblijne nie utożsamiamy się jednak zestwierdzeniem, że Biblia nie może dostarczyć dowodów na prawdziweistnienie Jezusa. Nowy Testament zawiera setki odnośników do JezusaChrystusa i Jego słów. Niektórzy ludzie datują Ewangelie na drugi wieknaszej ery, czyli ponad sto lat po śmierci Jezusa. Nawet gdyby takbyło, czego nie twierdzimy, pisma starożytne napisane w dwieście lat podanych wydarzeniach stanowią poważne ich dowody. Co więcej, olbrzymiawiększość naukowców chrześcijańskich i niechrześcijańskich zaświadcza,że Listy św. Pawła (lub ich część) zostały naprawdę napisane wprzeciągu 40 lat od śmierci Jezusa. Jeśli chodzi o wiarygodność tychźródeł, dowodzą one w sposób niezaprzeczalny, że człowiek o imieniuJezus żył w Izraelu na początku pierwszego wieku naszej ery.
Jeśli chodzi o pisma mówiące o życiu Jezusa Chrystusa, powinniśmyzaznaczyć, że w 70 roku naszej ery większość z nich została zniszczona.Rzymianie zaatakowali wtedy i zniszczyli Jeruzalem i większość Izraela,oraz wymordowali mieszkańców tej ziemi. Całe miasta zostały dosłowniezmiecione z powierzchni ziemi! Nie powinniśmy być zdziwieni, w związkuz tym, że wiele ze świadectw o życiu Jezusa nie przetrwało do naszychczasów. Wielu spośród naocznych świadków życia i działania Jezusazostało zamordowanych. W związku z tym liczba historycznych świadectw ożyciu Jezusa została zredukowana.
Biorąc pod uwagę fakt, że służba Jezusa była ograniczona do raczejnieznanego, cichego miejsca w niewielkiej części Imperium Rzymskiego,możemy dowiedzieć się ze świeckich źródeł wręcz zadziwiających ilościinformacji na temat Jezusa. Jedne z najważniejszych źródeł to:
Dzieła żyjącego w pierwszym wieku Rzymianina Tacyta, uznawanego zajednego z najwierniejszych historyków starożytnego świata, mówią oprzesądnych „chrześcijanach”, nazwanych tak od łacińskiego słowa„Christus”, oznaczającego w łacinie Chrystusa, który za panowaniaTyberiusza skazany został na śmierć przez prokuratora Poncjusza(Roczniki 15,44). Swetoniusz, sekretarz Cesarza Hadriana, pisał oczłowieku imieniem Chrestus (lub Chrystus), który żył w pierwszym wieku.
Józef Flawiusz był najbardziej znanym historykiem żydowskim. W DawnychDziejach Izraela opowiada o Jakubie, który był bratem Jezusa, zwanegoChrystusem. Kontrowersyjny cytat (18.3) brzmi: „
Istniał także w owymczasie Jezus, mąż mądry, czy jednak godzi się nazwać Go mężem, był Onbowiem wykonawcą cudownych dzieł (...) Był On Chrystusem (...) Objawiłsię im bowiem trzeciego dnia jako zmartwychwstały, jak to i wieleinnych cudownych rzeczy przepowiedzieli o Nim boscy prorocy”. Wedługinnej wersji „Jezus był mądrym mężem. Był on dobry i pełen cnoty. Iwszyscy, czy z Żydów, czy z innych narodów, stawali się jego uczniami.Piłat skazał Go na ukrzyżowanie i śmierć, lecz ci, którzy stali sięJego uczniami, nie porzucili Jego nauki. Twierdzili oni, że Chrystusukazał im się żywy w trzy dni po ukrzyżowaniu, i że nie umarł, leczżyje. Zatem był on być może Mesjaszem, którego cuda wymieniali prorocy”.
Juliusz Afrykańczyk cytuje historyka Tallusa mówiąc o ciemności, która nastąpiła po ukrzyżowaniu Chrystusa (Chronographia 18:1).
Pliniusz Młodszy, w Liście 10,96 mówi o nabożeństwach uwielbiającychpierwszych chrześcijan, którzy czcili Chrystusa jako Boga i postępowaliw zgodzie z zasadami etyki. Pliniusz mówi również o ucztach miłościagape, i o Wieczerzy Pańskiej.
Babiloński Talmud (Sanhedryn 43a) potwierdza, że ukrzyżowanie Chrystusamiało miejsce w Wigilię Paschalną, a zarzuty przeciwko Chrystusowidotyczyły uprawiania czarów i szerzenia odstępstwa wśród Żydów.
Lucjan z Samosat był pisarzem greckim z drugiego wieku, któryprzyznawał, że Jezus jest czczony przez chrześcijan, że wprowadził Onnowe nauki, takie jak braterstwo wiernych, nawrócenie, odrzucenieinnych bogów. Chrześcijanie żyli w poszanowaniu tych nauk, uważali, żeich życie jest wieczne, i pogardzali śmiercią, dobrowolnie zapierającsię siebie i odrzucając dobra materialne.
Mara Bar-Serapion twierdził, że Jezus był uznawany za mędrca icnotliwego człowieka. Wielu ludzi uważało Go za króla Izraela,zamordowanego przez Żydów, który zwyciężył śmierć w nauczaniu swoichnaśladowców.
Także wszystkie pisma gnostyckie (Ewangelia Prawdy, Apokryf Jana,Ewangelia wg św. Tomasza, Rozprawa o Zmartwychwstaniu, itp.) mówią oJezusie.
Tak naprawdę możemy prawie zrekonstruować Dobrą Nowinę na podstawieźródeł niechrześcijańskich: Jezus zwany Chrystusem (Josephus), był„magikiem”, poprowadził Izrael do nowej nauki, i został powieszony wdzień Paschy przez Żydów (mówi o tym Babiloński Talmud) w Judei(Tacyt). Żyjąc jeszcze twierdził, że jest Bogiem, i po śmierci powrócił(Eliezar), w co wierzyli czczący Go jako Boga, naśladowcy (PliniuszMłodszy).
Kończąc możemy zauważyć, iż istnieją niezaprzeczalne dowody, znajdującesię zarówno w źródłach chrześcijańskich jak i niechrześcijańskich,potwierdzające, że Jezus Chrystus żył. Być może najpewniejszym dowodemna to, że Jezus chodził po tej ziemi, jest fakt, że dosłownienietysiące chrześcijan w pierwszym wieku naszej ery, a wśród nich dwunastuapostołów, zdecydowało się oddać swoje życie, by umrzeć męczeńskąśmiercią za Jezusa Chrystusa. Zauważmy, że ludzie decydują się oddaćswoje życie za coś, co uważają za prawdę, natomist nikt z nas nie chceumierać za kłamstwo.
Z pierewszejm strony znalezionej na googlach możesz sprawdzić